به تن ِ لحظه ی خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز!!!

نه تو می مانی ونه اندوه ونه هیچیک از مردم این آبادی
به حباب ِ نگران ِ لب ِ یک رود قسم
و به کوتاهی ِ آن لحظه ی شادی که گذشت
غصه هم می گذرد 
آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند
لحظه ها عریانند
به تن ِ لحظه ی خود
جامه ی اندوه مپوشان هرگز!!!(سهراب سپهری)

 

/ 1 نظر / 4 بازدید
مدل

سلام اینکه سروده شده و نوشته شده ، قشنگه درسته ولی وقتی همیشه ی ایام دل گرفته و با غم سپری شه نمیشه اینجور بود ، از دست غم غمگینم ولی از بس همیشه بودتش مثل قسمتی از وجودم شده که فکر نبودنش هم غمگینم میگنه چون سالهاست همنشین و همخانه ی جسم روح و قلبمه